W piątek 11 marca po południu około 1000 studentów zebrało się na spontanicznej demonstracji naprzeciwko Łuku Triumfalnego, blokując w godzinach szczytu Place de l'Etolie. Policja użyła tarcz do wypchnięcia uczestników z placu.

Dwa dni wcześniej około 200 studentów rozpoczęło okupację Sorbony. Najpierw przerwano zajęcia i rozpoczęto zabawę na korytarzach i w salach uniwersytetu, następnie policja otoczyła teren budynku, gdzie doszło do pierwszych starć. Studenci zabarykadowali się w salach wykładowych i biurach, a przed budynkiem stanęła barykada utworzona z biurek, krzeseł i stolików wyniesionych z Amphitheatre de Sorbonne. Do protestu przyłączali się kolejni studenci (około 600-700 osób), którzy do budynku wskakiwali przez okna. Policja wypychała protestujących z placu lub wyciągała ich sprzed budynku, otaczając uniwersytet stalowymi bramkami, kordonami samochodów i uzbrojonych ‘robokopów’. Natychmiast doszło do walk ulicznych w okolicach bulwaru Saint Michel.

Protestujący zostali uspokojeni decyzją rektora, zgodnie z którą policja nie miała wkroczy na teren budynku. Mimo to studenci pozostający wewnątrz budynku, wspierani przez grupy anarchistów i goszystów, zostali ostatecznie spacyfikowani w sobotę nad ranem około godz. 4.00. po tym, jak wyspecjalizowane oddziały policji "odbiły" Sorbonę. Według agencji "rannych zostało 2 uczestników strajku, fotoreporter, a także 31 funkcjonariuszy. Policja działająca na polecenie władz Sorbony zatrzymała też 27 studentów".

Protestujący stawiali opór tworząc łańcuch ludzki i rzucając w kierunku interweniujących funkcjonariuszy gaśnicami, krzesłami i stołami. Policja użyła gazu łzawiącego i pałek. Do walk przyłączało się coraz więcej osób, wybito kilka szyb wystawowych i bankomatów, w stronę policjantów leciały także kamienie, deski, puszki, butelki; na placu Sorbony i na ulicy St. Michel tworzono płonące barykady. W sobotę od rana trwał spokojny protest uczestników z poprzedniego dnia zajść, który po południu przerodził się w kolejne zamieszki. Tym razem studenci wspierani przez anarchistów i punków po raz kolejny zablokowali St. Michel Blvd. Ponownie doszło do stawiania płonących barykad i interwencji policji: co najmniej kilka osób zatrzymano lub raniono. Wieczorem grupa około 30. osób rozpaliła ognisko na placu Sorbony tuż przed barierkami, za którymi stały oddziały prewencji.

W sobotę minister edukacji Gilles De Robien dał do prasy i telewizji wypowiedź, iż wśród studentów byli "nielegalni imigranci, chuligani i wandale". Jednak wiadomym jest, że w okolicach Sorbony pojawiali się dawni uczestnicy Maja '68.

W poniedziałek (13.03) odbyła się manifestacja studentów i licealistów, w której wzięło udział 3000 osób. Cały czas własne odezwy i komunikaty nadsyłają nie tylko pozostałe uniwersytety we Francji, ale także studenci z Hiszpanii, Włoch, Niemiec czy Anglii, którzy ciągną do Francji, aby dołączyć do protestu. Na środę na godzinę 14.00. zapowiadany jest marsz na Sorbonę.

We wtorek okupowany był College de France. Został on otoczony przez policję, która chce zmusić okupujących do opuszczenia gmachu. Sugerują, że jeśli ci zrobią to dobrowolnie, nie zostaną aresztowani...

Dalsze marsze, protesty i akcje zapowiadano na kolejne dni. W sobotę (18.03) mają przyłączyć się związki zawodowe. Według prasy, grudniowe zamieszki na tle rasowym i strajk studentów połączony z prawdopodobnym włączeniem się związków zawodowych, może grozić paraliżem i kryzysem rządowym. Nie dziwią wiec porównania do słynnego Maja'68, chociaż opinie w śród prasy są podzielone: lewicowy "Liberation" lub "Le Monde" piszą o tym na pierwszych stronach, inne pisma spychają problem na dalsze strony.

"Każdy powinien posiadać podstawowe prawo do pracy" - mówił jeden z uczestników zajść - "Ale we Francji nie ma nadziei dla młodych ludzi. Takie kontrakty to żart. Nikogo nie chronią. Ludzie są zdesperowani. Czujemy poparcie ludzi na ulicach, ale rząd w ogóle się tym nie interesuje"

"Nie przesadzajmy, to nie jest jeszcze drugi maj 1968" - mówił inny student - "Po pierwsze: dzisiaj policja jest o wiele lepiej uzbrojona, lepiej dofinansowywana. Dlaczego nie dadzą pieniędzy na edukacje? Dlaczego cały czas wydaje się tak wielkie sumy na uzbrojenie prewencji, skoro grudniowe zamieszki pokazują, że policja jest bezsilna wobec wielkiego oporu tłumów? A po drugie poczekajmy na reakcje związków zawodowych. Jeżeli się przyłączą, będziemy mogli ogłosić strajk generalny. A jeśli rząd odpowie siłą na protesty, wtedy dojdzie do prawdziwych zamieszek"

"To pierwsze studenckie protesty od 1968 roku, jestem pełna podziwu" - mówiła 45-letnia studentka dzienna Sorbony - "Sama studiuję, a książki są koszmarnie drogie przy moich zarobkach, dlatego doskonale rozumiem młodych ludzi, szczególnie tych z biedniejszych rodzin. Francja nie jest aż tak bogata, jak pokazują to liczby oficjalnie ogłaszane przez parlament. Rzeczywistość jest o wiele brutalniejsza"

"Jeśli nie masz dobrych kontaktów, nie jesteś ustawiony, możesz zapomnieć o pracy w tym kraju. Większość moich przyjaciół powysyłała setki CV, i co z tego? Jeden z nich wysłał 50 i nie dostał żadnej odpowiedzi. Musimy mieszkać z rodzicami i oszczędzać pieniądze, które od nich, od czasu do czasu, dostajemy. Kiedykolwiek mogę, ćwiczę angielski, ponieważ mam nadzieję opuścić Francje i wyjechać do pracy za granicę"

W ostatniej dekadzie bezrobocie we Francji wzrosło o 10%, a Ustawa, którą lansował premier Dominique de Villepin, ma w zamierzeniu spowodować obniżenie bezrobocia, które wśród młodych ludzi przekracza 20%, a wśród osób o niskich kwalifikacjach dochodzi do 40%.

Jednak zdaniem protestujących ustawa zwiększy zagrożenie utratą pracy oraz stanie się elementem podmywającym zdobycze socjalne społeczeństwa francuskiego poprzez swoiste „równanie w dół”. Będzie to również znakomity straszak na „niepokornych”, domagających się respektowania resztek praw pracowniczych. Młodzi ludzie powinni mieć takie same prawa pracownicze, jak wszyscy – uważają protestujący. Według sondaży ponad 60 procent Francuzów jest przeciwnych tej reformie. Mimo to Villepin nie zamierza wycofywać swojej decyzji, jak to zapowiedział w telewizyjnym wystąpieniu.